Reacties

Klank maken vanuit gevoel

Het gevoel uitdrukken in woorden is niet gemakkelijk. Woorden schieten altijd tekort. Woorden zijn een mentale uitdrukking die beperkt is tot de denkgeest. Veel mensen zijn sterk mentaal georiënteerd. Ook veel mensen zijn fysiek georiënteerd. Er is fysiek voelen en mentaal voelen. Fysiek voelen drukt zich uit in pijn, mentaal voelen drukt zich uit in emotie. Zowel pijn als emotie kunnen zich in vele gedaanten en variaties voordoen. Er is nog een derde dimensie van voelen en dat is spiritueel voelen. Spiritueel voelen is voelen in het hogere Zijn. Maar wat is dat nu eigenlijk? We willen dit graag begrijpen, maar het mentale niveau kan het spirituele niveau niet begrijpen. Daarom is het uitdrukken in woorden zo ingewikkeld. We willen iets zeggen wat we niet kunnen zeggen. We kunnen hooguit ervaringen beschrijven en deze zullen van persoon tot persoon verschillen.

Met maken van klank kunnen we de hogere trillingsniveaus aanraken. Hoe dit proces in zijn werking gaat, verschilt eveneens van persoon tot persoon. Een fysiek georiënteerd persoon zal voelen, maar kan deze onderscheiden wat fysiek en wat spiritueel voelen is. Hetzelfde gaat op voor een mentaal georiënteerd persoon. Het fysieke en mentale niveau is in een ieder aanwezig, zo ook het spirituele niveau. Waarom is het zo moeilijk om dat spirituele niveau te voelen.

Het begin is dat je je mentale niveau uitschakelt. Als de trainer roept, voelen .... voelen .... voelen..... dan weet je niet wat je meer moet doen dan je al doet. Je voelt toch, maar kennelijk is de trainer niet tevreden, want die blijft maar roepen: voelen ..... voelen ..... voelen. Dus je doet iets niet goed, gaat er door je heen. Een mentaal georiënteerd persoon, reageert op mentaal niveau, want dit is vertrouwd. De trainer ziet geen voelen en jij weet niet, ondanks alle aanmoedigingen, wat je anders moet doen. Wel roepen de stimulansen van de trainer wat op. Je gaat nog meer je best doen totdat je je grens in je best doen hebt bereikt. Er kunnen dan twee dingen gebeuren: of er ontstaat weerstand of je overstijgt je mentale grens. Als je je mentale grens overstijgt dan ontstaat er ruimte, bevrijding van het mentale. Dit overstijgen is loslaten van het vertrouwde en dat roept meestal een emotionele energie op, een stromende energie. Deze flow verslindt het mentale, zodat het mentale ondergeschikt wordt aan de flow, ondergeschikt wordt aan de spirituele energie. Het verslindingsproces gaat langzaam, stukje bij stukje, er is veel mentale taaiheid. Dit geeft bij mij altijd een emotionele reactie van een traan. Tot dat moment heerste de mentale energie en kreeg de spirituele energie geen ruimte tot expressie.

Is dit Zijnsniveau aangeraakt dan staat de persoon open voor éénwording met de ander. Dit is nog een diepere dimensie van de spirituele energie. Eénwording leidt tot éénZijn, leidt tot vervolmaking in jezelf. Hoe voelt dat om het mentale energieniveau te laten oplossen in het spirituele energieniveau. Het is mijn gevoel en uitsluitend mijn gevoel kan ik in woorden uitdrukken. Ik voel een diepe trilling in mijn 4e chakra. Deze vibratie verdwijnt meteen als ik de vibratie aandacht geef. Mentale aandacht verdrijft dus de spirituele energie die zich juist vrij voelde om binnen te komen. Dit samenspel is zeer minitieus. Aandacht geven aan de spirituele energie betekent dus deze energie willen beheersen, want zo is het mentale niveau ingeprogrammeerd. Het zal bij een ieder anders werken.

Je hebt de mentale energie nodig om de spirituele energie vrij baan te geven, want de mentale energie is de aanwezige dominantie. Deze dominantie zal zich niet gemakkelijk dienstbaar maken aan een hogere dominantie, de spirituele energie. Laat staan dat de ander verenigd kan worden in de prille ervaring van Zijn. EénZijn met je zelf leidt tot éénZijn met de ander. Het één roept het ander aan, het ander nodigt het één uit. Het is meedeinen in de energie van de ander, zodat jouw energie samensmelt met de energie van de ander. Het is voelen van de ander en daaraan ruimte geven. Het is meebewegen met de golf die op je afkomt in het vertrouwen dat de golf je veilig op het strand zal zetten. Deze samensmelting is tantrisch verklanken tot éénZijn.

Alida den Ouden-Noordermeer
26 mei 2006

Lieve Tonke,

Ik voelde me na de workshop heel dicht bij mijn gevoel en heel liefdevol. Je eigen stem,klank naar buiten brengen 'puur' en dat in groep was een stukje 'doodgaan'. Ik voelde mij nadien krachtig,gedragen en werd niet afgewezen of kreeg geen commentaar. Wow! De boomoefening wortelde mij heel diep en bracht nadien zo'n 'hart' klank in het ontmoeten met gesloten ogen van de anderen.

Een van de meest intense momenten beleefde ik als we een klankrij vormde en de vrouw voor mij diep begon te snikken . Alles werd een, het verdriet, de klank... Tonke, je leidde dit geweldig en met zoveel liefde en aandacht. Ik hoop nog vele klanktantradagen mee te maken!

In liefde,

Patrick mei 2010

Vraag 1: Wat is het belangrijkste ervaring of ervaringen geweest voor jou op deze ZiO thema dag.

Mijn belangrijkste ervaring heb ik al gedeeld tijdens de themadag. Toen wij de oefening deden waarbij we ons overgaven aan de ruimte en wij op een gegeven moment onze handen langs ons gezicht hielden, riep dat bij mij heel veel emoties op en ik huilde. Ik mocht daar eerst in groepsverband klank aan geven. Toen ik later vertelde dat ik de opgeslotenheid in mijzelf zo sterk had ervaren kwamen weer de emoties op en mocht ik daar alleen klank aan geven. Ik voelde dat steeds krachtiger worden en had het gevoel te willen dóórbreken. Door deze klank te geven ervaarden anderen in de groep ruimte en bevrijding. Ik was mij niet bewust dat ik door zelf ruimte te nemen ook anderen ruimte geef. Iets waar ik ook aan werk nu. Ik had ook geen idee dat mijn stem dit teweeg zou brengen. Geweldig! En lieve Tonke, de manier waarop jij dit begeleidt is zo liefdevol. Geeft zo'n gevoel van veiligheid. Het mag allemaal. Dankjewel!

Antwoord vraag 1: (Animitta)

vele, maar een greep: opening met de kharaj,(Indiase klankmeditatie) is voor mij het openen in dieper bewustzijn geweest en ervaren dat er slechts bewustzijn is en niets anders. Wat mij betreft doen we dat telkens als opening. Ik was telaat, maar wat heet. Het kwam goed over.

Antwoordvraag:

Voor mij is het belangrijk geen enkele verwachting te hebben. Ik weet dat de samenkomsten buitengewoon vruchtbaar zijn, telkens weer. Ik vind het logisch dat ik kom, niet uit vanzelfsprekendheid voor jouw inzet en mijn aanleunen, maar als het volgen van een stroom, me mee laten nemen door de rivier om onderweg even weer heel fijntjes op correcties in mijn dwalingen gewezen te worden. Mijn verlangen naar heelheid is zoooo groooot! Gate, gate.... Ik geniet ook van hoe jij met de anderen bezig bent. Het leert mij heel veel over mededogen. Je hebt absoluut een fijnzinnige antenne voor de eventuele misvattingen over onszelf of iets. Voor mij geldt een 100% vertrouwensrelatie met jou = liefde. Jouw hulp bij mijn moment van verwarring kwam voor mij als een zegen, want ik vroeg me juist af wat ikzelf kon doen om wat ik al begreep ook echt los te kunnen laten. Het was een moment waarop ik geconfronteerd werd met een van de vele verwijten van mijn ex-vriend dat ik geen rekening houd met andere mensen. Terwijl ik op die momenten zo heel diep in contact met liefde was, dus zacht, helder, niet zo snel, maar zeer bewust in het moment. Het lostte volledig op. Dus je snapt dat ik dit heel waardevol vind. Als er iets bij anderen gebeurt vind ik dat even belangrijk. We zijn een, dus voelt dat ook als iets van mij, of van de wereld, of van wat dan ook.

Evaluatie (Femke)

1. Mijn belangrijkste ervaring was weer de ruimte en eenheid die ik in mezelf en bij anderen heb ervaren. Een heel sterk samenzijn ook, heerlijk!

2. Ik heb verder niet veel over de les zelf op te merken behalve dat ik het fijn van opbouw vond. Nou, misschien wel wat meer lichamelijk gerichte oefeningen (ik heb de cirkel van Gurdjieff nog nooit gelopen bv...).